re-kie-te-rach

rekieterach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rekieter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rekieterpojedyncza mianownikmęski osobowy
rekieterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rekieterapojedyncza biernikmęski osobowy
rekieterachmnoga miejscownikmęski osobowy
rekieteramimnoga narzędnikmęski osobowy
rekieterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rekieterommnoga celownikmęski osobowy
rekieterowipojedyncza celownikmęski osobowy
rekieterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rekieterówmnoga biernikmęski osobowy
rekieterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
rekieterymnoga biernikmęski zwierzęcy
rekieterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
rekieterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
rekieterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
rekieterzymnoga mianownikmęski osobowy
rekieterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz