re-kon-cy-lia-cjo

rekoncyliacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rekoncyliacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rekoncyliacjapojedyncza mianownikżeński
rekoncyliacjachmnoga miejscownikżeński
rekoncyliacjamimnoga narzędnikżeński
rekoncyliacjąpojedyncza narzędnikżeński
rekoncyliacjemnoga mianownikżeński
rekoncyliacjemnoga biernikżeński
rekoncyliacjemnoga wołaczżeński
rekoncyliacjępojedyncza biernikżeński
rekoncyliacjipojedyncza celownikżeński
rekoncyliacjipojedyncza miejscownikżeński
rekoncyliacjipojedyncza dopełniaczżeński
rekoncyliacjopojedyncza wołaczżeński
rekoncyliacjommnoga celownikżeński
rekoncyliacjimnoga dopełniaczżeński
rekoncyliacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz