re-kuć

Rekuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rekuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rekuciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rekuciapojedyncza biernikmęski osobowy
Rekuciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rekuciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rekuciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rekuciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Rekuciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rekuciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rekuciommnoga celownikmęski osobowy
Rekuciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rekuciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rekuciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rekuciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rekuciówmnoga biernikmęski osobowy
Rekuciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rekuciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Rekućpojedyncza mianownikmęski osobowy

Rekuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Rekuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rekućpojedyncza mnoga mianownikżeński
Rekućpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Rekućpojedyncza mnoga celownikżeński
Rekućpojedyncza mnoga biernikżeński
Rekućpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Rekućpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Rekućpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz