re-lu-tum

relutum (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: relutum

słowoliczbaprzypadekrodzaj
relutamnoga mianowniknijaki
relutamnoga bierniknijaki
relutamnoga wołacznijaki
relutachmnoga miejscowniknijaki
relutamimnoga narzędniknijaki
relutommnoga celowniknijaki
relutówmnoga dopełniacznijaki
relutumpojedyncza celowniknijaki
relutumpojedyncza dopełniacznijaki
relutumpojedyncza narzędniknijaki
relutumpojedyncza miejscowniknijaki
relutumpojedyncza mianowniknijaki
relutumpojedyncza bierniknijaki
relutumpojedyncza wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz