re-mi-ki

remiki (nazwa pospolita) rzeczownik pot.;karc.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: remik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
remikpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
remikapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
remikapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
remikachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
remikamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
remikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
remikimnoga biernikmęski zwierzęcy
remikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
remikiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
remikommnoga celownikmęski zwierzęcy
remikowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
remikówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
remikupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
remikupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz