re-mon-ci-ku

remonciku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: remoncik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
remoncikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
remoncikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
remoncikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
remoncikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
remoncikimnoga mianownikmęski rzeczowy
remoncikimnoga biernikmęski rzeczowy
remoncikimnoga wołaczmęski rzeczowy
remoncikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
remoncikommnoga celownikmęski rzeczowy
remoncikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
remoncikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
remoncikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
remoncikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
remoncikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz