re-mon-tow-ca

remontowca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: remontowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
remontowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
remontowcapojedyncza biernikmęski osobowy
remontowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
remontowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
remontowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
remontowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
remontowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
remontowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
remontowcommnoga celownikmęski osobowy
remontowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
remontowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
remontowcówmnoga biernikmęski osobowy
remontowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
remontowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
remontowcymnoga mianownikmęski osobowy
remontowcymnoga wołaczmęski osobowy
remontowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
remontowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz