ren-tie-ra

rentiera (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rentier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rentierpojedyncza mianownikmęski osobowy
rentierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rentierapojedyncza biernikmęski osobowy
rentierachmnoga miejscownikmęski osobowy
rentieramimnoga narzędnikmęski osobowy
rentierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rentierommnoga celownikmęski osobowy
rentierowipojedyncza celownikmęski osobowy
rentierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rentierówmnoga biernikmęski osobowy
rentierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
rentierymnoga biernikmęski zwierzęcy
rentierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
rentierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
rentierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
rentierzymnoga mianownikmęski osobowy
rentierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz