re-pa-ra-to-ry

reparatory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: reparator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
reparatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
reparatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
reparatorapojedyncza biernikmęski osobowy
reparatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
reparatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
reparatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
reparatorommnoga celownikmęski osobowy
reparatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
reparatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
reparatorówmnoga biernikmęski osobowy
reparatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
reparatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
reparatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
reparatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
reparatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
reparatorzymnoga mianownikmęski osobowy
reparatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz