re-roń

Reroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Reroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Reroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Reroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Reroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Reroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Reroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Reroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Reroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Reroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Reroniommnoga celownikmęski osobowy
Reroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Reroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Reroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Reroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Reroniówmnoga biernikmęski osobowy
Reroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Reroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Rerońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Reroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Reroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rerońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Rerońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Rerońpojedyncza mnoga celownikżeński
Rerońpojedyncza mnoga biernikżeński
Rerońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Rerońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Rerońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz