re-rut-ko

Rerutko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rerutko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rerutcepojedyncza celownikmęski osobowy
Rerutcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rerutkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rerutkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rerutkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rerutkępojedyncza biernikmęski osobowy
Rerutkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rerutkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rerutkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rerutkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rerutkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Rerutkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Rerutkommnoga celownikmęski osobowy
Rerutkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rerutkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rerutkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rerutkówmnoga biernikmęski osobowy

Rerutko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Rerutko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rerutkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Rerutkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Rerutkopojedyncza mnoga celownikżeński
Rerutkopojedyncza mnoga biernikżeński
Rerutkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Rerutkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Rerutkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz