re-ten-cyj

retencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: retencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
retencjapojedyncza mianownikżeński
retencjachmnoga miejscownikżeński
retencjamimnoga narzędnikżeński
retencjąpojedyncza narzędnikżeński
retencjemnoga mianownikżeński
retencjemnoga biernikżeński
retencjemnoga wołaczżeński
retencjępojedyncza biernikżeński
retencjipojedyncza celownikżeński
retencjipojedyncza miejscownikżeński
retencjipojedyncza dopełniaczżeński
retencjopojedyncza wołaczżeński
retencjommnoga celownikżeński
retencjimnoga dopełniaczżeński
retencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz