re-to-rzy

retorzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: retor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
retorpojedyncza mianownikmęski osobowy
retorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
retorapojedyncza biernikmęski osobowy
retorachmnoga miejscownikmęski osobowy
retoramimnoga narzędnikmęski osobowy
retorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
retorommnoga celownikmęski osobowy
retorowipojedyncza celownikmęski osobowy
retorowiemnoga mianownikmęski osobowy
retorowiemnoga wołaczmęski osobowy
retorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
retorówmnoga biernikmęski osobowy
retorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
retorymnoga biernikmęski zwierzęcy
retorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
retorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
retorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
retorzymnoga mianownikmęski osobowy
retorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz