re-ty-cen-cyj

retycencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.;daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: retycencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
retycencjapojedyncza mianownikżeński
retycencjachmnoga miejscownikżeński
retycencjamimnoga narzędnikżeński
retycencjąpojedyncza narzędnikżeński
retycencjemnoga mianownikżeński
retycencjemnoga biernikżeński
retycencjemnoga wołaczżeński
retycencjępojedyncza biernikżeński
retycencjipojedyncza celownikżeński
retycencjipojedyncza miejscownikżeński
retycencjipojedyncza dopełniaczżeński
retycencjopojedyncza wołaczżeński
retycencjommnoga celownikżeński
retycencjimnoga dopełniaczżeński
retycencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz