ro-bie-ńca

robieńca (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: robieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
robieniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
robieńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
robieńcapojedyncza biernikmęski osobowy
robieńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
robieńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
robieńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
robieńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
robieńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
robieńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
robieńcommnoga celownikmęski osobowy
robieńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
robieńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
robieńcówmnoga biernikmęski osobowy
robieńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
robieńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
robieńcymnoga mianownikmęski osobowy
robieńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz