ro-bro-ni-kom

robronikom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: robronik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
robronikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
robronikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
robronikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
robronikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
robronikimnoga mianownikmęski rzeczowy
robronikimnoga biernikmęski rzeczowy
robronikimnoga wołaczmęski rzeczowy
robronikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
robronikommnoga celownikmęski rzeczowy
robronikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
robronikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
robronikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
robronikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
robronikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz