ro-bro-ńce

robrońce (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: robroniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
robroniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
robroniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
robrońcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
robrońcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
robrońcemnoga mianownikmęski rzeczowy
robrońcemnoga biernikmęski rzeczowy
robrońcemnoga wołaczmęski rzeczowy
robrońcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
robrońcommnoga celownikmęski rzeczowy
robrońcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
robrońcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
robrońcupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
robrońcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
robrońcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz