ro-bu-ry-tu

roburytu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: roburyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
roburyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
roburyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
roburytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
roburytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
roburytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
roburytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
roburytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
roburytommnoga celownikmęski rzeczowy
roburytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
roburytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
roburytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
roburytymnoga mianownikmęski rzeczowy
roburytymnoga biernikmęski rzeczowy
roburytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz