ro-do-ni-tu

rodonitu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rodonit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rodoniciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rodoniciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rodonitpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rodonitpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rodonitachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rodonitamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rodonitempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rodonitommnoga celownikmęski rzeczowy
rodonitowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rodonitówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rodonitupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rodonitymnoga mianownikmęski rzeczowy
rodonitymnoga biernikmęski rzeczowy
rodonitymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz