ro-dzi-mo-wier-ce

rodzimowierce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: rodzimowierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rodzimowiercapojedyncza mianownikmęski osobowy
rodzimowiercachmnoga miejscownikmęski osobowy
rodzimowiercamimnoga narzędnikmęski osobowy
rodzimowiercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
rodzimowiercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rodzimowiercemnoga biernikmęski zwierzęcy
rodzimowiercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rodzimowiercępojedyncza biernikmęski osobowy
rodzimowiercopojedyncza wołaczmęski osobowy
rodzimowiercommnoga celownikmęski osobowy
rodzimowiercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rodzimowiercówmnoga biernikmęski osobowy
rodzimowiercymnoga mianownikmęski osobowy
rodzimowiercymnoga wołaczmęski osobowy
rodzimowiercypojedyncza celownikmęski osobowy
rodzimowiercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
rodzimowiercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz