ro-gat-ni-kiem

rogatnikiem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rogatnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rogatnicymnoga mianownikmęski osobowy
rogatnicymnoga wołaczmęski osobowy
rogatnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rogatnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rogatnikapojedyncza biernikmęski osobowy
rogatnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rogatnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rogatnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rogatnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rogatnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rogatnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rogatnikommnoga celownikmęski osobowy
rogatnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rogatnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rogatnikówmnoga biernikmęski osobowy
rogatnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rogatnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz