ro-iciel

roiciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: roiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
roicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
roicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
roicielapojedyncza biernikmęski osobowy
roicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
roicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
roicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
roicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
roicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
roicielemnoga mianownikmęski osobowy
roicielemnoga wołaczmęski osobowy
roicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
roicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
roicielimnoga biernikmęski osobowy
roicielommnoga celownikmęski osobowy
roicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
roicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
roicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz