ro-kit-ko-wie

Rokitkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rokitka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rokitcepojedyncza celownikmęski osobowy
Rokitcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rokitkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Rokitkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rokitkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rokitkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rokitkępojedyncza biernikmęski osobowy
Rokitkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rokitkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rokitkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rokitkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rokitkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Rokitkommnoga celownikmęski osobowy
Rokitkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rokitkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rokitkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rokitkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz