ro-ma-nia-ku

Romaniaku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Romaniak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Romaniakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Romaniakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Romaniakapojedyncza biernikmęski osobowy
Romaniakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Romaniakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Romaniakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Romaniakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Romaniakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Romaniakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Romaniakommnoga celownikmęski osobowy
Romaniakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Romaniakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Romaniakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Romaniakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Romaniakówmnoga biernikmęski osobowy
Romaniakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Romaniakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz