ro-ma-niu-kiem

Romaniukiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Romaniuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Romaniukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Romaniukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Romaniukapojedyncza biernikmęski osobowy
Romaniukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Romaniukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Romaniukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Romaniukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Romaniukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Romaniukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Romaniukommnoga celownikmęski osobowy
Romaniukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Romaniukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Romaniukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Romaniukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Romaniukówmnoga biernikmęski osobowy
Romaniukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Romaniukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz