ro-man-ko

Romanko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Romanko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Romancepojedyncza celownikmęski osobowy
Romancepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Romankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Romankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Romankąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Romankępojedyncza biernikmęski osobowy
Romankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Romankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Romankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Romankipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Romankopojedyncza mianownikmęski osobowy
Romankopojedyncza wołaczmęski osobowy
Romankommnoga celownikmęski osobowy
Romankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Romankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Romankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Romankówmnoga biernikmęski osobowy

Romanko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Romanko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Romankopojedyncza mnoga mianownikżeński
Romankopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Romankopojedyncza mnoga celownikżeński
Romankopojedyncza mnoga biernikżeński
Romankopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Romankopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Romankopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz