ro-man-ty-ko

romantyko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: romantyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
romantycepojedyncza celownikżeński
romantycepojedyncza miejscownikżeński
romantykmnoga dopełniaczżeński
romantykapojedyncza mianownikżeński
romantykachmnoga miejscownikżeński
romantykamimnoga narzędnikżeński
romantykąpojedyncza narzędnikżeński
romantykępojedyncza biernikżeński
romantykimnoga mianownikżeński
romantykimnoga biernikżeński
romantykimnoga wołaczżeński
romantykipojedyncza dopełniaczżeński
romantykopojedyncza wołaczżeński
romantykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz