romp-czy-ku

Rompczyku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rompczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rompczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rompczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rompczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Rompczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rompczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rompczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rompczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rompczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rompczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rompczykommnoga celownikmęski osobowy
Rompczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rompczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rompczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rompczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rompczykówmnoga biernikmęski osobowy
Rompczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rompczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz