ron-cie

roncie (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ront

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ronciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ronciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rontpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rontpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rontachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rontamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rontempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rontommnoga celownikmęski rzeczowy
rontowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rontówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rontupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rontymnoga mianownikmęski rzeczowy
rontymnoga biernikmęski rzeczowy
rontymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz