ro-tund-ko

rotundko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rotundka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rotundcepojedyncza celownikżeński
rotundcepojedyncza miejscownikżeński
rotundekmnoga dopełniaczżeński
rotundkapojedyncza mianownikżeński
rotundkachmnoga miejscownikżeński
rotundkamimnoga narzędnikżeński
rotundkąpojedyncza narzędnikżeński
rotundkępojedyncza biernikżeński
rotundkimnoga mianownikżeński
rotundkimnoga biernikżeński
rotundkimnoga wołaczżeński
rotundkipojedyncza dopełniaczżeński
rotundkopojedyncza wołaczżeński
rotundkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz