roz-bior-ca-mi

rozbiorcami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozbiorca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozbiorcapojedyncza mianownikmęski osobowy
rozbiorcachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozbiorcamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozbiorcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozbiorcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozbiorcemnoga biernikmęski zwierzęcy
rozbiorcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozbiorcępojedyncza biernikmęski osobowy
rozbiorcopojedyncza wołaczmęski osobowy
rozbiorcommnoga celownikmęski osobowy
rozbiorcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozbiorcówmnoga biernikmęski osobowy
rozbiorcymnoga mianownikmęski osobowy
rozbiorcymnoga wołaczmęski osobowy
rozbiorcypojedyncza celownikmęski osobowy
rozbiorcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozbiorcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz