roz-bra-tli

rozbratli (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozbratel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozbratelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozbratelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozbratlapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozbratlachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozbratlamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozbratlemnoga mianownikmęski rzeczowy
rozbratlemnoga biernikmęski rzeczowy
rozbratlemnoga wołaczmęski rzeczowy
rozbratlempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozbratlimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozbratlommnoga celownikmęski rzeczowy
rozbratlowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozbratlupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozbratlupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz