roz-bra-tu

rozbratu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozbrat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozbraciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozbraciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rozbratpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozbratpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozbratachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozbratamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozbratempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozbratommnoga celownikmęski rzeczowy
rozbratowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozbratówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozbratupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozbratymnoga mianownikmęski rzeczowy
rozbratymnoga biernikmęski rzeczowy
rozbratymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz