roz-bój-ni-ka-mi

rozbójnikami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozbójnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozbójnicymnoga mianownikmęski osobowy
rozbójnicymnoga wołaczmęski osobowy
rozbójnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rozbójnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozbójnikapojedyncza biernikmęski osobowy
rozbójnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozbójnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozbójnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozbójnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rozbójnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozbójnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozbójnikommnoga celownikmęski osobowy
rozbójnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozbójnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozbójnikówmnoga biernikmęski osobowy
rozbójnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozbójnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz