roz-chod-ni-ku

rozchodniku (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozchodnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozchodnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozchodnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozchodnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozchodnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozchodnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozchodnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
rozchodnikimnoga biernikmęski rzeczowy
rozchodnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
rozchodnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozchodnikommnoga celownikmęski rzeczowy
rozchodnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozchodnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozchodnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozchodnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz