roz-chwy-tu

rozchwytu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozchwyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozchwyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozchwyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rozchwytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozchwytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozchwytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozchwytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozchwytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozchwytommnoga celownikmęski rzeczowy
rozchwytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozchwytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozchwytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozchwytymnoga mianownikmęski rzeczowy
rozchwytymnoga biernikmęski rzeczowy
rozchwytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz