roz-dziel-ce

rozdzielce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: rozdzielca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozdzielcapojedyncza mianownikmęski osobowy
rozdzielcachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozdzielcamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozdzielcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozdzielcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozdzielcemnoga biernikmęski zwierzęcy
rozdzielcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozdzielcępojedyncza biernikmęski osobowy
rozdzielcopojedyncza wołaczmęski osobowy
rozdzielcommnoga celownikmęski osobowy
rozdzielcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozdzielcówmnoga biernikmęski osobowy
rozdzielcymnoga mianownikmęski osobowy
rozdzielcymnoga wołaczmęski osobowy
rozdzielcypojedyncza celownikmęski osobowy
rozdzielcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozdzielcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz