roz-kosz-ni-ca-mi

rozkosznicami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rozkosznica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozkosznicmnoga dopełniaczżeński
rozkosznicapojedyncza mianownikżeński
rozkosznicachmnoga miejscownikżeński
rozkosznicamimnoga narzędnikżeński
rozkosznicąpojedyncza narzędnikżeński
rozkosznicemnoga mianownikżeński
rozkosznicemnoga biernikżeński
rozkosznicemnoga wołaczżeński
rozkosznicępojedyncza biernikżeński
rozkosznicopojedyncza wołaczżeński
rozkosznicommnoga celownikżeński
rozkosznicypojedyncza celownikżeński
rozkosznicypojedyncza miejscownikżeński
rozkosznicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz