roz-kosz-ni-ka

rozkosznika (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozkosznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozkosznicymnoga mianownikmęski osobowy
rozkosznicymnoga wołaczmęski osobowy
rozkosznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rozkosznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozkosznikapojedyncza biernikmęski osobowy
rozkosznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozkosznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozkosznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozkosznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rozkosznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozkosznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozkosznikommnoga celownikmęski osobowy
rozkosznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozkosznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozkosznikówmnoga biernikmęski osobowy
rozkosznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozkosznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz