roz-kur-cza-mi

rozkurczami (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozkurcz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozkurczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozkurczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozkurczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozkurczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozkurczemnoga mianownikmęski rzeczowy
rozkurczemnoga biernikmęski rzeczowy
rozkurczemnoga wołaczmęski rzeczowy
rozkurczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozkurczommnoga celownikmęski rzeczowy
rozkurczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozkurczupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozkurczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozkurczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rozkurczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozkurczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozkurczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozkurczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozkurczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozkurczemnoga mianownikmęski rzeczowy
rozkurczemnoga biernikmęski rzeczowy
rozkurczemnoga wołaczmęski rzeczowy
rozkurczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozkurczommnoga celownikmęski rzeczowy
rozkurczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozkurczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozkurczupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozkurczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozkurczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz