roz-mow-ca-mi

rozmowcami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozmowca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozmowcapojedyncza mianownikmęski osobowy
rozmowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozmowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozmowcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozmowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozmowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
rozmowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozmowcępojedyncza biernikmęski osobowy
rozmowcopojedyncza wołaczmęski osobowy
rozmowcommnoga celownikmęski osobowy
rozmowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozmowcówmnoga biernikmęski osobowy
rozmowcymnoga mianownikmęski osobowy
rozmowcymnoga wołaczmęski osobowy
rozmowcypojedyncza celownikmęski osobowy
rozmowcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozmowcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz