roz-pacz-ni-ka

rozpacznika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozpacznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozpacznicymnoga mianownikmęski osobowy
rozpacznicymnoga wołaczmęski osobowy
rozpacznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rozpacznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozpacznikapojedyncza biernikmęski osobowy
rozpacznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozpacznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozpacznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozpacznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rozpacznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozpacznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozpacznikommnoga celownikmęski osobowy
rozpacznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozpacznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozpacznikówmnoga biernikmęski osobowy
rozpacznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozpacznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz