roz-po-ry

rozpory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rozpora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozporapojedyncza mianownikżeński
rozporachmnoga miejscownikżeński
rozporamimnoga narzędnikżeński
rozporąpojedyncza narzędnikżeński
rozporępojedyncza biernikżeński
rozporopojedyncza wołaczżeński
rozporommnoga celownikżeński
rozporymnoga mianownikżeński
rozporymnoga biernikżeński
rozporymnoga wołaczżeński
rozporypojedyncza dopełniaczżeński
rozporzepojedyncza celownikżeński
rozporzepojedyncza miejscownikżeński
rozpórmnoga dopełniaczżeński

rozpory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozpór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozporachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozporamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozporempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozporommnoga celownikmęski rzeczowy
rozporowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozporówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozporupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozporymnoga mianownikmęski rzeczowy
rozporymnoga biernikmęski rzeczowy
rozporymnoga wołaczmęski rzeczowy
rozporzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozporzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rozpórpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozpórpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz