roz-praw-ko

rozprawko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rozprawka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozprawcepojedyncza celownikżeński
rozprawcepojedyncza miejscownikżeński
rozprawekmnoga dopełniaczżeński
rozprawkapojedyncza mianownikżeński
rozprawkachmnoga miejscownikżeński
rozprawkamimnoga narzędnikżeński
rozprawkąpojedyncza narzędnikżeński
rozprawkępojedyncza biernikżeński
rozprawkimnoga mianownikżeński
rozprawkimnoga biernikżeński
rozprawkimnoga wołaczżeński
rozprawkipojedyncza dopełniaczżeński
rozprawkopojedyncza wołaczżeński
rozprawkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz