roz-pust-ni-ka-mi

rozpustnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozpustnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozpustnicymnoga mianownikmęski osobowy
rozpustnicymnoga wołaczmęski osobowy
rozpustnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
rozpustnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozpustnikapojedyncza biernikmęski osobowy
rozpustnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozpustnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozpustnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozpustnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
rozpustnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozpustnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozpustnikommnoga celownikmęski osobowy
rozpustnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozpustnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rozpustnikówmnoga biernikmęski osobowy
rozpustnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozpustnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz