roz-pła-tom

rozpłatom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rozpłata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozpłaciepojedyncza celownikżeński
rozpłaciepojedyncza miejscownikżeński
rozpłatmnoga dopełniaczżeński
rozpłatapojedyncza mianownikżeński
rozpłatachmnoga miejscownikżeński
rozpłatamimnoga narzędnikżeński
rozpłatąpojedyncza narzędnikżeński
rozpłatępojedyncza biernikżeński
rozpłatopojedyncza wołaczżeński
rozpłatommnoga celownikżeński
rozpłatymnoga mianownikżeński
rozpłatymnoga biernikżeński
rozpłatymnoga wołaczżeński
rozpłatypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz