roz-rządzi-cie-li

rozrządzicieli (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rozrządziciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozrządzicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
rozrządzicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rozrządzicielapojedyncza biernikmęski osobowy
rozrządzicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
rozrządzicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
rozrządzicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rozrządzicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
rozrządzicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rozrządzicielemnoga mianownikmęski osobowy
rozrządzicielemnoga wołaczmęski osobowy
rozrządzicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rozrządzicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
rozrządzicielimnoga biernikmęski osobowy
rozrządzicielommnoga celownikmęski osobowy
rozrządzicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
rozrządzicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rozrządzicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz