roz-słu-cha-mi

rozsłuchami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozsłuch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozsłuchpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozsłuchpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozsłuchachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozsłuchamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozsłuchempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozsłuchommnoga celownikmęski rzeczowy
rozsłuchowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozsłuchówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozsłuchupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozsłuchupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozsłuchupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rozsłuchymnoga mianownikmęski rzeczowy
rozsłuchymnoga biernikmęski rzeczowy
rozsłuchymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz