roz-to-pu

roztopu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: roztop

słowoliczbaprzypadekrodzaj
roztoppojedyncza mianownikmęski rzeczowy
roztoppojedyncza biernikmęski rzeczowy
roztopachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
roztopamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
roztopempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
roztopiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
roztopiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
roztopommnoga celownikmęski rzeczowy
roztopowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
roztopówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
roztopupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
roztopymnoga mianownikmęski rzeczowy
roztopymnoga biernikmęski rzeczowy
roztopymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz