roz-tru-cha-nik

roztruchanik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: roztruchanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
roztruchanikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
roztruchanikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
roztruchanikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
roztruchanikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
roztruchanikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
roztruchanikimnoga mianownikmęski rzeczowy
roztruchanikimnoga biernikmęski rzeczowy
roztruchanikimnoga wołaczmęski rzeczowy
roztruchanikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
roztruchanikommnoga celownikmęski rzeczowy
roztruchanikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
roztruchanikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
roztruchanikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
roztruchanikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
roztruchanikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz